Sosyal medyanın hepimizin hayatında az veya çok yer tuttuğu, bir günümüz gerçeği. Birçoğumuz, sosyal medyadaki kimliklerin gerçeklerden uzak, abartılı olduğu ve bu ortamlardaki kişisel paylaşımların sınırlı tutulması gerektiği fikrindeyiz. Bazılarımız içinse sosyal medya, günlük hayatta kendini ifade etmekte zorlanan, mahalle (ortam) baskısından çekinen, üzerine dikilen elbise içinde kendini bir türlü rahat hissedemeyenler için hayli özgür bir alan.
Benim kendime yakın fikirlere, zevklere ve yaşam tarzına sahip birçok meslektaşımla, bilim meraklısıyla, sanat severle, yazarla, çizerle sosyal medya üzerinden derin sohbetlere dalmışlığım, arkadaş olup sonra yüzyüze tanışmışlığım var. Bu kişilerden biri de; instagramdan tanıdığım kullanıcı adı ile @timelessheron, yani Mutlu Kart Gür. Kendisi Hikmet Birand’ı çok seven bir akademisyen, zoolog, biyolog, yazar ve çizer. Aylar önce onunla, çıkardığı son kitabı üzerine uzun uzun sohbet ettik. Blogumda kitaptan bahsetmek isterim deyince memnuniyetle kabul etti teklifimi.
Kitabın hikayesi
2011’de başlamış. Mutlu, Tuna Ekim hocaya gidip Hikmet Birand hocanın anısına bir
bozkır kitabı hazırlamak istediğini anlatıyor. Tuna hoca birlikte çalışmayı
kabul ediyor ancak yoğun programı sebebiyle editörlük işlerinin çoğunu Mutlu’nun
üstlenmesini istiyor. Bunun üzerine Mutlu heyecanla, konusunun uzmanı biyologlardan
yazılar ve görseller toplamaya başlıyor. Kitap ancak 2018 yılında yani Hikmet
Birand hocanın ölümsüz eseri Alıç Ağacı İle Sohbetler’in yayınlanmasının 50., Anadolu
Manzaraları’nın ise 60. yılında hazır hale geliyor. Basım için ilk ziyaret
edilen yayınevi Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları oluyor. Başvuru hemen kabul
edilse de kitabın basılması için gereken son düzenlemelerle kitap ancak 2019’da
kitapçılardaki raflarda yerini alıyor.
Hayatının
39 yılını Ankara’da geçirmiş yani tam anlamıyla bozkırlı bir doğa sever olarak
bozkırın önemini öğrenmem hayli geç oldu. Kafamdaki, her yere ağaç dikilir mi,
her yer ormanlaştırılmalı mı gibi sorulara bozkır hakkındaki kitapları okudukça
ve 90’lı yılların sonunda tanıştığım doğa koruma camiasından arkadaşlarımla
sohbetlerimizde cevap buldum. Vardığım sonuç; bozkır ayrı bir habitattır. Cılız
ve zayıf gözüken oysa çetin kışlara ve kurak yazlara dayanan otsuları, alıç, meşe, ahlat ağaçlarıyla, börtü böceği,
kelebeği, tarla faresi, gelengisi, kızıl şahiniyle yani florasıyla ve faunasıyla
bir bütündür, öyle kalmalı öyle korunmalıdır.
Kitaba dönecek
olursak; bu güzel bozkır kitabının başında Hikmet Birand’ın kapsamlı özgeçmişini
ve eserleri hakkında ayrıntılı bilgileri bulacaksınız. Kitaptan Türkiye ve Dünyadaki
bozkır bitkileri, onların yaşamları, bozkır etnobotaniği, tuzcul bozkırlar,
bozkırın yok olmakta olan bitki türleri ve ülkemizdeki bitki sosyolojisi
çalışmaları hakkında çok şey öğreneceksiniz. Hepinize keyifli okumalar. Fikir ve yorumlarınızı unutmaz da aşağıya eklerseniz çok sevinirim.
Benim 14
Şubat 2012 tarihli Alıç Ağacı İle Sohbetler isimli yazımı okumadıysanız buyrun;
http://kognozi.blogspot.com/2012/02/alc-agac-ile-sohbetler.html
Kitap
hakkında yapılmış ve Tuna Ekim hocanın konuk olduğu bir radyo programı için; http://acikradyo.com.tr/botanitopya/tuna-ekim-ile-anadolu-bozkirlari-uzerine
Kitabı ben
en uygun fiyatla İdefix web sitesinde buldum; https://www.idefix.com/Kitap/Alic-Agacinin-Golgesinde-Anadolu-Bozkirlari/Bilim/Botanik/urunno=0001828136001
